Verjaringstermijn

Verjaringstermijn

Een OCMW dient klacht in namens een energieklant, die in het verleden door de distributienetbeheerder werd beleverd en waarvan de facturen - inmiddels ouder dan 5 jaar - minnelijk worden ingevorderd door een gerechtsdeurwaarder. Het OCMW roept de vijfjarige verjaringstermijn van artikel 2277 oud Burgerlijk Wetboek in.  De gerechtsdeurwaarder stelt, zich baserend op rechtspraak, dat voor de verbruiksfacturen van een distributienetbeheerder de verjaringstermijn van 10 jaar geldt (artikel 2262bis, eerste lid, oud Burgerlijk Wetboek), aangezien het om een verbruik op grond van een reglement en niet ingevolge een leveringscontract gaat.

Interventie van de Ombudsman:

Uiteindelijk laat de distributienetbeheerder de Ombudsdienst het volgende weten: “Op grond van de situatie en het type schuld bestaan er twee verschillende verjaringsstelsels. Het eerste stelsel heeft te maken met onwettig energieverbruik zoals het verbruik zonder contract of niet-gemeten verbruik als gevolg van het manipuleren van de meter. De facturen die in het kader van dat soort van verbruik verstuurd worden, zijn inderdaad onderworpen aan de tienjarige verjaringstermijn, zoals deurwaarder L. het uitlegde. Het tweede verjaringsstelsel heeft te maken met wettige leveringen, zoals het verbruik op basis van een contract tussen de netgebruiker en (de distributienetbeheerder). De facturen die in het kader van dat type verbruik verstuurd worden, zijn onderworpen aan een verjaringstermijn van vijf jaar.

De heer X was een beschermde klant. Dat betekent dat hij het sociaal tarief genoot en dat (de distributienetbeheerder) toen zijn energieleverancier was. De facturen waarop het dossier betrekking heeft, hebben wel degelijk te maken met een wettig verbruik. Het tweede verjaringsstelsel dat voorziet in de toepassing van een vijfjarige verjaringstermijn is hier dus van toepassing. Die schulden zijn vandaag dus verjaard (geen opschortende of stuitende werking).”

designed by quickstream