Contractuele voorwaarden

Aanrekening van een vaste vergoeding als (verborgen verbrekingsvergoeding)

OMSCHRIJVING VAN DE KLACHT 

De heer L. betwist de facturering van de volledige jaarlijkse vergoeding voor een elektriciteitslevering van 8 maanden.


STANDPUNT VAN HET ENERGIEBEDRIJF 

Volgens het energiebedrijf OCTA+ is de volledige facturering van de vaste vergoeding in overeenstemming met de bepalingen vermeld op de tariefkaart en dateert de factuur van 12/04/2022, toen de wet die het forfaitair deel van de vergoeding tot 6 maanden beperkt nog niet van kracht was.


AANBEVELING VAN DE OMBUDSDIENST 

Het blijkt dat OCTA+ naar het consumentenakkoord verwijst om de vaste vergoeding te kunnen factureren, terwijl het zich sinds 30 juni 2020 heeft teruggetrokken uit het akkoord en het zich dus niet langer op de regels ervan kan beroepen.


De Ombudsdienst meent dat de facturering van de vaste vergoeding een verborgen vorm van verbrekingsvergoeding is, welke naam men daarvoor ook gebruikt en ongeacht de manier waarop die vergoedingen worden meegedeeld, in de contractuele voorwaarden worden vastgelegd of op de energiefactuur in rekening worden gebracht.


Artikel 18 § 2/3 van de wet betreffende de organisatie van de elektriciteitsmarkt en artikel 15/5bis § 11/3 van de wet betreffende het vervoer van gas- en andere producten via leidingen bepalen immers dat:

"De huishoudelijke afnemer of de kmo heeft het recht een overeenkomst, zowel van bepaalde als van onbepaalde duur, voor de continue levering van elektriciteit (gas) op elk ogenblik te beëindigen mits een opzegtermijn van één maand wordt nageleefd. 


Elk contractueel beding dat afbreuk doet aan dit recht, is van rechtswege nietig. De leverancier waarmee de huishoudelijke afnemer of de kmo een overeenkomst tot continue levering van elektriciteit sluit, wordt verondersteld gemandateerd te zijn om het recht bedoeld in het eerste lid uit te oefenen.


Wanneer de residentiële klant of de kmo gebruikmaakt van het recht dat hem wordt toegekend krachtens het eerste lid, mag hem hiervoor geen enkele vergoeding in rekening worden gebracht." 


Deze marktpraktijk is dan ook in strijd met de wet. De verbrekingsvergoedingen die consumenten en kmo's vroeger verschuldigd waren, werden afgeschaft om ervoor te zorgen dat eindklanten sneller en eenvoudiger van leverancier kunnen veranderen.


Het aanrekenen van een vaste vergoeding per begonnen leveringsjaar voert opnieuw een financiële rem in op het veranderen van energieleverancier. Die vergoeding doet de consument immers aarzelen om een nieuw aanbod te aanvaarden omdat hij in elk geval een vaste vergoeding voor een volledig jaar zal moeten betalen aan zijn oude leverancier.


Om geen enkel nadeel te ondervinden bij een verandering van leverancier mag de klant dus pas daadwerkelijk overstappen op de vervaldatum van zijn contract. Anders zal hij een deel van de vaste vergoeding moeten betalen voor een periode waarin hij geen klant is. Bovendien zal hij voor die periode mogelijk een nieuwe vaste vergoeding moeten betalen aan zijn nieuwe energieleverancier. 


Bijgevolg beveelt de Ombudsdienst aan om de vaste vergoeding voor elektriciteit (75 euro incl. btw) die werd aangerekend vanaf 08/07/2021 op de factuur te crediteren en prorata temporis te herberekenen voor de periode van 08/07/2021 tot 10/03/2022. 


ANTWOORD VAN HET ENERGIEBEDRIJF 

Na het verzenden van onze aanbeveling heeft OCTA+ besloten deze niet op te volgen.


Volgens hen wordt de vaste forfaitaire vergoeding uitdrukkelijk toegestaan door punt 2.2.5 van het akkoord "De consument in de vrijgemaakte elektriciteits- en gasmarkt" en maakt zij derhalve deel uit van de "eerlijke marktpraktijken jegens de consument overeenkomstig de bepalingen van boek VI van het Wetboek van economisch recht" die in het akkoord zijn opgenomen. Het feit dat OCTA+ het akkoord niet ondertekend heeft, verandert niets aan deze officiële beschrijving, aldus OCTA+. 


COMMENTAAR VAN DE OMBUDSDIENST 

De Ombudsdienst blijft evenwel de aanrekening van een vaste vergoeding per begonnen contractueel jaar betwisten. De federale wetgever heeft daarover vervolgens duidelijkheid verschaft in de wet van 28 februari 2022 houdende diverse bepalingen inzake energie (Belgisch Staatsblad van 8 maart 2022). De aanrekening van een vaste vergoeding, evenwel beperkt in tijd, is vanaf 1 juli 2022 enkel nog toegelaten voor energiecontracten aan variabele prijzen. 

  • forfaitair, voor een periode van zes maanden, indien de klant de overeenkomst stopzet binnen de zes maanden na de aanvang van de levering; 
  • naar rato van het aantal leveringsdagen, indien de klant de overeenkomst stopzet na zes maanden na de aanvang van de levering.


 Voor de aanrekening van een vaste vergoeding voor energiecontracten aan “vaste” prijzen is er dus geen wettelijke basis meer. 



designed by quickstream